A revolta dos mouses



O noso agasallo de Nadal!!!
O mundo dos trebellos de papelería é feliz e cheo de cor: os lapiceiros, ceras, pinceis etc. debuxan despreocupados paisaxes de ríos, prados e frores cando de súpeto o chan ponse a tremer e no horizonte enxérgase unha xigantesca e pavorosa mancha gris que converte en liñas e números todo o que atopa ó seu paso: son os ratos de ordenador, e ameazan con destruír o mundo figurativo.
Director:David Alejandro Gen

BiblioNadal: para toda a familia (1).



NESSMANN, Philippe: Todas las respuestas a las preguntas que nunca has hecho. Faktoría K de libros. 2009

Un libro para saciar a curiosidade dos lectores máis inquedos, persoas interesadas no que, como, cando, onde e por que do que nos rodea.
Unha obra que aborda sete grandes áreas de coñecemento, con solucións ás preguntas máis inesperadas
.

Destaca pola súa presentación, a modo de cuaderniño, e a estructura narrativa, de xeito que ao final de cada resposta engádese unha nova cuestión relacionada co tema tratado, ampliando os coñecementos recén adquiridos.

Unha crítica para que saibades outras opinións.

VILLAR, Domingo: A Praia dos afogados. Ed. Galaxia

Despois do éxito de Ollos de auga, con máis de 10.000 exemplares vendidos, Domingo Villar preséntanos A praia dos afogados, unha apaixonante novela de intriga que mergulla o lector no mundo da Galicia mariñeira, desde os areais das Rías Baixas á paisaxe urbana e as tabernas da cidade de Vigo.

A novela parte dun descubrimento estarrecedor. Unha mañá, o cadáver dun mariñeiro é arrastrado pola marea ata unha praia da vila de Panxón, na ría de Vigo. Se non fose porque ten as mans atadas cunha brida de plástico, Xusto Castelo había ser outro mariñeiro que encontrou a súa tumba entre as ondas mentres pescaba. Sen testemuñas nin rastro da embarcación do finado, o lacónico inspector Leo Caldas mergúllase no ambiente mariñeiro para tratar de clarexar o crime entre homes e mulleres que recean de desvelar as súas sospeitas e que, cando deciden falar, apuntan nunha dirección insólita de máis. Un caso difícil para Caldas, que pasa malos momentos: o único irmán do seu pai está enfermo de gravidade e a súa colaboración no programa radiofónico de Onda Vigo estase volvendo cada vez máis inaturable. Tampouco non facilita as cousas o carácter arroutado de Rafael Estévez, o seu axudante aragonés, que non se dá adaptado á retranca e os sobreentendidos dos galegos.

Domingo Villar volve introducir o lector nunha intriga sen acougo. Unha pescuda policial que, nesta segunda novela protagonizada polo inspector Leo Caldas, tamén é unha esculca na memoria e nas ilusións fanadas.

Para saber máis sobre el, unha crítica dunha alumna de ESO, e un artigo no El País.




SIERRA I FABRA: Kafka y la muñeca viajera. Ed. Siruela.

O escritor barcelonés Jordi Sierra i Fabra hgañou o Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil, concedido polo Ministerio de Cultura, con esta obra publicada por Siruela que recrea un episodio real da vida do escritor checo, un encontro entre Kafka e unha nena que chora por ter perdido a súa boneca.

Un año antes de su muerte, Franz Kafka vivió una experiencia muy insólita. Paseando por el parque Steglitz, en Berlín, encontró a una niña llorando desconsolada: había perdido su muñeca. Para calmar a la pequeña, el autor de La metamorfosis se inventó una peculiar historia: la muñeca no se había perdido, se había ido de viaje, y él, convertido en cartero de muñecas, tenía una carta que le llevaría al día siguiente al parque. Aquella noche Franz escribió la primera de las muchas cartas que, durante tres semanas, entregó a la niña puntualmente, narrando las peripecias de la extraordinaria muñeca desde todos los rincones del mundo. Según cuenta Dora Dymant, su compañera en aquellos días, el estado febril con el que Kafka escribía esas cartas era comparable al de cualquiera de sus inmortales obras. Éste es el relato de aquella experiencia, en la que Franz Kafka fue un mago de la palabra para una niña desconocida de la que jamás volvió a saberse nada, como tampoco de aquellas cartas que constituyen uno de los misterios más hermosos de la narrativa del siglo XX.

Unha crítica para que vos animedes a ler.

A maxia de Idhún






Durante estas sesións fomos comentando Memorias de Idhún II. Como era un "tochazo" e, ademais, tivemos que esperar polos lectores de 1º que aínda non leran a primeira parte, fomos animando a lectura coas seguintes actividades:


-unha "porra", apostando sobre o que ía pasar...

- xogo de cartas con distintos obxectos máxicos

Terror na Biblioteca 2

E aproveitando o costume de decorar cabazas, pedímoslle ao alumnado do centro que trouxese calacús decorados terroríficamente. Teñen toda esta semana para facelo, porén xa chegaron os primeiros exemplares, que acompañan a exposición de libros. Destes calacús poden sair grandes historias:

Un calacú renal. Terror con Papá Noel.


Un calacú momia. Medo nas Pirámides.


Un calacú meiga chuchona. Apócema na Arousa.


Un calacú fantasmal. O paiaso do medo.


Un calacú demoníaco. Inferno de Chufre.


E seguirán chegando máis!

Terror na Biblioteca 1

Como este fin de semana cadraron dúas terroríficas celebracións, o Halloween e o Samaín; ás que ademais se lle xunta o día de defuntos, na Biblioteca organizamos unha pequena exposición de fondos (libros e películas) centrada no tema do terror e o misterio. E como estabamos animados, tentamos ambientala para que asustase aos lectores e lectoras:


Gatos negros de Allan Poe e vampiros chupasangues guían o camiño cara a Biblioteca.


Na entrada, un concurso para adiviñar personaxes de terror.


No interior, un túnel asustador leva aos libros.

CÓLLEO, SE TE ATREVES

Despois de ler os microrrelatos, xa decidimos a seguinte lectura: Memorias de Idhín II La Tríada. O curso pasado comezamos con Memorias de Idhún I. La Resistencia.

Na próxima sesión repasaremos a historia da 1ª parte e faremos unha porra para ir adiviñando que vai pasar. Así dános tempo a ir lendo as 700 páxinas. Vémonos o venres no recreo.

Xa estamos de volta!!!





Que tal foi ese verán?

Lestes moito?

Tedes ganas de falar das vosas lecturas e de pasalo ben na biblioteca?

Pois xa estamos aquí. A biblioteca abre o mércores, 30 de setembro con equipos informáticos novos!!
O club de lectura, o venres, 2 de outubro.
Un saúdo para os alumnos do ano pasado: nós tamén vos botamos de menos e acordarémonos todos os venres. Un bico salgado polo mar da Arousa a todos e a todas!!!!

Coma os seixos do Bao


Coma as pedriñas da praia, así son os microrrelatos: breves, intensos, únicos...

Ao ler PARTO, por que nos sorprendemos? Fai trampa o autor?

Plan Mellora de Bibliotecas Escolares




















O noso centro foi seleccionado no Plan Mellora de Biliotecas Escolares para o curso 2009-2010. A participación neste proxecto suporá unha importante dotación económica que terá como destino a renovación de fondos e a adquisición de mobiliario e equipos informáticos. Todo isto ten por finalidade facer da nosa biblioteca un espazo acolledor para a lectura e interesante para a aprendizaxe.
Xa sabedes que podedes levar libros para ler no verán. Boas vacacións!!!!

Despedida ?


Despois de facer unha valoración de todo o curso, de comer chocolate (o noso alimento fetiche) e de despedir como se merecen aos que se nos van...
Por que non seguimos participando coas nosas lecturas a través de xuntanzas virtuais?

Benedetti no club de lectura


Ninguén mellor que Benedetti para comezar este ciclo de microrrelatos. Este escritor morreu o pasado 17 de maio e, desde o club de lectura queremos renderlle unha merecida homenaxe. Na próxima sesión leremos microrrelatos e poemas deste autor. Velaí vai unha pequena mostra, adicada a todos os habitantes da illa máis illa de todas as illas.

Isla

Cada ser humano es una isla. En el mejor de los casos,
pertenece a un archipiélago. Aún así, cada isla es distinta de las otras.
Algunas son fértiles, pródigas, ubérrimas.
Otras son áridas, magras, resecas.
Cada ser humano es una isla, donde sólo convive con su conciencia y en ocasiones con un lago quieto que le informa sobre
qué rasgos asume su rostro de náufrago.
Cuando el ser humano se aburre de su soledad,
entonces se comunica con otra u otras islas, a nado, o en balsa,
en lanchas o en canoas. Y en la otra isla conoce a otros náufragos
y también a otras náufragas y a veces se enamora.
El amor une a las islas como una corriente.
A veces dos islas copulan y nace un islote.