Cantos Días merecen as Nosas Letras?

Programando a Semana das Letras Galegas para este ano, queremos mostrar esta chamada de atención sobre a importancia dunha lingua que é NOSA, que nos criou, que nos pertence e que non queremos perder. Manuel Núñez Singala e Manuel Bermúdez Blanco son os  autores destes vídeos.

Parece, xa que logo, que é unha cuestión  de LIBERDADE pero tamén de RESPONSABILIDADE

Velaquí unha pequena mostra dun manifesto elaborado polos nosos alumnos, basado nun texto de Celso Emilio Ferrreiro e que recolle moitas das razóns que non explican nin as Gramáticas nin os Dicionarios pero que son suficientes para nós:

Eu fáloa porque si, porque me gusta.

Eu quéroa porque si, porque me mola.

Eu quéroa porque é parte de min.

Eu quéroa porque é miña, e chega.

Eu síntoa miña porque me criou desde pequeño.

Eu respéctoa porque son as miñas raíces.

Eu elíxoa porque si, porque vale a pena.

Eu fáloa porque me sae pola boca.

Eu aloumíñoa porque me fai máis feliz.

Porque me dá a vida.

Porque me fai soñar.

Eu seméntoa para que se multiplique.

Eu régoa para que non se murche.

Eu sóñoa para que a abale a lúa.

Eu cántoa para que o vento a zoe.

Eu navégoa porque estou a salvo no barco que me leva.

Eu esquézoa para lembrala unha e outra vez.

Porque grazas a ela podo escribir estas palabras.

Queremos, por último, facer unha homenaxe a Valentín Paz Andrade, o autor ao que se lle adican as Letras Galegas 2012. Escollemos un traballiño feito polo CPI dos Dices, en Rois, que nos parece moi interesante:

Proxecto América

Velaquí o resumo do Proxecto América realizado neste centro durante o pasado curso. Mostramos algunha das actividades nas que participamos toda a comunidade escolar, nun proxecto organizado pola biblioteca deste centro.
A razón de presentar este resumo a estas alturas é que expuxemos este traballo nos Encontros de Bibliotecas escolatres celebrados en Santiago os días 19 e 20 de abril. Alá fomos presumir de centro, de compañeir@s, de alumn@s... en definitiva, presumir dun traballo colaborativo do que nos sentimos orgullos@s.

América

More PowerPoint presentations from maria

O Lector

O lector (Der Vorleser en alemán, literalmente "o que le en voz alta") é unha novela escrita polo profesor de leis e xuíz alemán Bernhard Schlink. Foi publicada en Alemaña en 1995 .  O tema é o Holocausto, e a forma na que se xulgan os culpables. Michael Berg, o protagonista adolescente, convértese en "lector" e amante de Hanna, unha muller que lle leva máis de vinte anos...
Comentaremos o libro e a película, o martes, 24 de abril, ás 20 h. no instituto.

O Perfume

Na sesión do club de lectura Bibliarousa+ do día 20 de marzo lemos O Perfume, unha novela de Patrick Süskind. A historia da personaxe principal, Grenouille, "un dos homes máis xeniais e abominables da súa época", transcorre na Francia do século XVIII. Desde o seu nacemento, Grenouille descobre e percibe o mundo a través do sentido do olfato, que ten máis desenvolvido que o resto das persoas. El non ten cheiro propio.
Comentamos o libro e, tamén, escenas da película.

Envoltas no máxico mundo dos aromas, acabamos a sesión facendo un experimento con diferentes arrecendos que tiñamos que ir adiviñando: terra mollada, herba cortada, tinta, xabón Heno de Pravia, menta e, naturalmente,  o "anticheiro" de Grenouille.

marea de versos

O mércores, día 21 de marzo, celébrase o día da poesía. Este ano quixemos festexalo  secundando unha iniciativa dos institutos de Vilagarcía que se titula "Marea de versos". Trátrase de sacar fóra os textos poéticos, de airealos pola rúa para que todo o mundo os poida ler; algo parecido á nosa "seneira da poesía" que fixemos o curso pasado. Cada alumn@ poderá escoller un poema que lle guste especialmente ou botar man dalgún orixinal, por exemplo, algunha cantiga de "Namorando" que elaboramos en 3º ESO. Despois, que rulen pola Arousa, de man en man ou nos limpaparabrisas dos coches. ATENCIÓN: que ninguén tire os papeis colocados nos coches. Non son publicidade barata, SON POEMAS!!!!!!! Que teñades boa marea!!!
Presentación na prensa:
http://www.farodevigo.es/portada-arousa/2012/03/17/institutos-vilagarcia-illa-dan-forma-marea-versos/633209.html

Feminino plural

Sempre mantivemos que un día de (a muller, o medio ambiente, o traballo...) non é suficiente para mostrar realidades tan amplas e complexas. Por esta razón, para nós,  O día da muller  vai ter unha cobertura que non se pode circunscribir a determinados actos para cumprir co calendario.
Durante todo o mes de marzo realizaremos diversas actividades relativas a este tema, froito da colaboración entre os distintos departamentos: Titoría, Extraescolares, Normalización, Biblioteca...
Velaquí a nosa proposta:

• Proxección do documental Doli, Doli, Doli... coas conserveiras. Rexistro de traballo. Trátase dun documental sobre o peche da conserveira Odosa na Illa de Arousa. Centos de mulleres pecháronse na fábrica para esixir os seus dereitos laborais e o recoñecemento de tantos anos de traballo. Sobrecolledor, sincero, unha mostra de valentía de moitas mulleres que son un exemplo de resistencia:

• Mesa redonda con algunha das ptotagonistas e coa directora do documental, Uqui Permuy.
• "Seneira de batas", idea recollida do documental "Bata por fóra, muller por dentro"  realizado no IES Alexandre Bóveda de Vigo por Claudia Brenlla.
• "Mulleres e Ciencia", unha exposición prestada polo instituto de Catoira que recolle a biografía de mulleres destacadas no eido científico.

Velaí un poemiña que hoxe queremos adicar ás mulleres:


Camiñan
descalzas polas rochas,
pantasmas de sal habitan as sombras,
saben que as últimas mareas
esqueceron na praia os restos do naufraxio.
As mulleres recollen cada noite
os tesouros de auga, líquidos e fráxiles,
rebélanse contra a Historia,
constrúen co mar as estatuas
que nunca permanezan.
As mulleres de sal, con argazos de sombras,
xorden das últimas mareas
e tecen tesouros de auga cada noite
contra a Historia.
Elas, que saben que o efémero permanece.

            Ana Romaní, de Das últimas mareas (1994)

97 formas de decir te quiero

Aínda que non nos deu tempo a repartir os libros da próxima sesión do club de lectura, xa sabedes que esta obra: 97 formas de decir te quiero, de J. Sierra i Fabra será a que comentemos nas próximas sesións. Para ir facendo boca:

"Hay muchas formas de quererse, sabes? pero la suya era...total. Un amor puro, increíble,alucinante. Un amor especial como hay pocos. Y ellos lo sabían. Todos los enamorados del mundo creen que su amor es único y distinto, pero el de ellos sí lo era. Estaban hechos el uno para el otro, se tenían y deseaban fundirse en uno solo, cuando estaban juntos el tiempo se aceleraba, y cuando estaban separados se hacía eterno. Cada beso, cada caricia, era un puro sentimiento desnudo. Podían pasarse horas mirándose a los ojos y nada más, pero cuando se acariciaban, se besaban... entonces... no hay palabras para describir esa emoción."

Dado o entusiasmo co que se acolleu esta nova lectura, atrevémonos a propoñer que nós, os integrantes do club de lectura, escribamos nada máis e nada menos que 97 FORMAS de dicir "quérote". Na primeira sesión xa tivemos seis. Para ter un arquivo deste material creativo, ímolas publicando no taboleiro da entrada da biblioteca e, tamén, en forma de "comentario" neste blog, nesta entrada.