Manga, anime e mitoloxía oriental

Despois da insistencia de varios participantes dos clubs de lectura, decidimos propoñer para as
seguintes sesións, a lectura de  Manga, visionado de Animes e algún relato da mitoloxía oriental.
 Aínda que non está proposta ningunha historia en concreto, imos facendo boca para mergullarnos nese mundo engaiolante da banda deseñada xaponesa:
 - Orixe do nome Manga (漫 画)O nome procede de man, que significa informal, e mais de ga, que significa debuxo, é dicir, garabato ou imaxes insignificantes.

- Como debemos ler un manga?

- Manga e Anime. A relación entre banda deseñada e animación é moi estreita. A maioría das producións animadas están basadas nunha BD de éxito. Os xaponeses compran aoano máis de mil millóns de volumes en branco e negro, impresas en papel barato.

Outros temas que pretendemos tratar arredor deste mundo serán: o mito, a violencia, o papel da muller... (continuará)

Despois de escoitar as vosas suxestións, decidímonos por  Bakuman (バクマン) un manga e anime shōnen (manga e anime para adolescentes) publicado en Xapón, no 2008, creado por Tsugumi Ōba (guión) e Takeshi Obata (debuxo)
O protagonista é Mashiro Moritaka, alias "Saiko", un estudante de secundaria de 14 anos, con grandes dotes de debuxante e namorado de Azuki Miho. Mashiro era sobriño de Mashiro Nobuhiro, un mangaka coñecido como Taro Kawaguchi, que debuxaba o manga Super Hero Legends...

Ementres comezamos o comentario, algúns bonecos e outros mangas para ambientar:

Despois da lectura de Bakuman 1 e do visionado dalgún capítulo, deixamos aos nosos lectores a porta aberta aos seguintes números que temos na biblioteca.

A lectura de manga levounos á mitoloxía xaponesa, e demos con Mitos y leyendas de Japón, de F. Hadland Davis, a nosa nova proposta de lectura.

Mentres imos comentando os capítulos, falamos  doutras propostas arredor da cultura xaponesa:

http://es.wikihow.com/escribir-haiku

E, mentres imos comentando as lecturas,  xogamos ao Mikado, un xogo de orixe xaponesa da que nós facemos unha adaptación en forma de pauiño de chocolate.

Os mundos de Narnia

Tunnus

No club de lectura bibliarousa 1 estamos ás voltas con As crónicas de Narnia. Para dinamizar a lectura, cada participante debe facer o seguimento dunha personaxe:

Aslam

Lucy

Peter

Edmund

Susan

Os castores

A bruxa branca

Club de lectura

Sórpréndenos este novo ano con novas na prensa sobre os nosos clubs de lectura. Aquí vos deixo a noticia, aínda que hai que precisar que a foto corresponde a unha reportaxe que fixera este xornal hai tres anos. @s participantes xa non son os mesmos!!

Samaín 2015

Resolto xa o concurso, velaquí os premios:

Zaira García

Os seus beizos percorren cada poro da miña pel,  a súa respiración acelerada sobre o meu pescozo, os seus ollos de cobre fundido sobre os meus, as súas ardentes caricias  polos meandros do meu corpo. O seu corazón latexaba fortemente sobre o meu peito espido, e a miña inocencia e a súa beleza leváronme aquela noite de pracer e  de lúa chea á más terrorífica das mortes.

Eu non sabía que aquel anxo caído ía ser aquilo...

Algo ía mal cando o seus dentes, agora afiados, apertaron con demasiada forza o meu pescozo, cando as súas uñas se cravaron na miña pel; cando a miña prata vermella comezaba a serme irrelevante sobre a cama. O arquexo arrastrado e afogado que se asemellaba a unha risa...

Abrín os ollos con bágoas que me afogaban. As cordas vocais extinguíronse e vin que el non era o fermoso anxo, senón una besta da que me namorara dende facía catro anos de amizade.

O seu globo ocular tinguido de negro destacaba os seus ollos. O seu enrugado nariz chato olfacteábame; A súa áspera lingua probábame, derretíame...

O último que escoitei foi o seu rosmar desgastado:

-“Agora, a túa nova vida, está a piques de comezar...”      
                                                                                                                                                                                                               Lidia Molina

Carla Bugallo

Pantasma

Era rápido e seguro, cunha pel branca e uñas longas, dentes afiados coma coitelos e ollos vermellos coma o sangue. Perseguíame coma se non houbera mañá e chamábame, chamaba por min. Só sentía ganas de chorar, mais non paraba de correr. Abría portas, percorría corredores e el seguía detrás de min. Pero toda historia remata. Non había máis portas nin máis lugares por onde escapar. Achegueime á parede máis próxima e esperei pola miña norte. Acercábase máis e máis a min pero parou, detívose en seco, quitou a máscara da cara e alí estaba o meu pai facéndome unha broma por Samaín.

                                                                              Alexandra Zels Otero

Andrés Romay

Á saída da taberna

Á saída da taberna, polo camiño do monte que leva ao pozo vello, comezo a notar unha estraña sensación. Noto como se alguén me mirara no medio da escuridade e da brétema da noite, como se me seguira alguén, ou algo! Albisco (ou inténtoo) entre a bruma, por se vexo algo, pero nada. Continúo camiñando polo medio da estreita senda que conduce á aldea cando oio pasos que cada vez son máis rápidos e se acercan máis ao meu carón. Comezo a correr polo medio dos fentos e das xestas, xa mollados polas primeiras augas do orballo da mañá  (fixéraseme moi tarde, a verdade), sen importarme a dor nin nada, mais esa cousa que me perseguía incesante, sexa can, animal de monte, home ou lobishome, cada vez se achegaba máis preto de min. A mala sorte fai que tropece e caia a dar cun xeonllo nunha rocha do camiño sen poderme levantar. Comeza a chover e cantan os lobos… Ai de min! E o meu fin, vanme papar!

-          Señor, señor, esquecéuselle a carteira!

                                                                     Manuel Antonio García 

De volta

Un curso máis, comezamos as actividades da biblioteca. Iniciamos o curso coas xornadas de acollida para 1º ESO, posta a punto o servizo de empréstitos e retomamos as sesións do club de lectura bibliarousa.

No club de lectura Biliarousa 1 ( 1º e 2º ESO) escollemos, por votación,  a lectura El sueño de Iván. A historia trata de como un equipo de fútbol xuvenil se vai enfrontar a unha selección dos mellores xogadores do mundo coa intención de recadar fondos para os damnificados dun terremoto.

Podedes consultar, tamén, como se fixo a película

Na primeira sesión comezamos vendo algunha escena da fermosa película Quiero ser como Beckham. Analizamos os prexuízos sociais que nos mostra esta historia na que unha rapaza de cultura hindú quere ser futbolista. 

Aprendemos algo máis desta cultura e, entre outras cousas, os diferentes tipos de vestidos e a súa orixe. E todo isto nunha sesión práctica na que Susana nos foi explicando como colocar eses fermosos 7 m. de tea.

Despois de varias sesións de comentario, acabamos a lectura facendo unha valoración da experiencia. Para iso, escollemos unha dinámica parecida á que fai op adestrador do equipo de fútbol: atar con cordas aos xogadores para que aprendan a traballar en equipo. Nós fixémolo envolvendo unha cordiña nos dedos ata quedar todos unidos. Un bo exercicio de expresión oral e corporal!!!

Máis recomendacións con esta temática:

E. Galeano. El fútbol a sol y sombra

S. Gómez Xurxo. Déixao medrar

Pinto & Chinto.Tito Longueirón

No club de lectura Bibliarousa 2 (3º e 4º ESO) escollemos Drácula, unha novela de Bram Stoker, publicada en 1897. É un clásico entre os libros de horror, e unha das representacións máis famosas do concepto de vampiro. O libro deu lugar a unha longa serie de versións para o cine, o teatro, a televisión e a banda deseñada.
Para atender aos distintos ritmos lectores, propoñeremos outras versións.










Pese ás poucas sesións que tivemos, aproveitamos ben a lectura:
-comentamos algunha escena da película



e aí seguimos fincándolle o dente a Drácula, simbolizada pola  galleta máis gótica que atopamos.

Pontepoétic@

 Abrimos este espazo para a creación literaria.  Comezamos con estes fermosos poemas de Lidia Molina:

Cuando tus ojos sean fuego,
cuando tus colmillos asomen,
cuando tus caricias quemen,
cuando tus besos tatúen.

Cuando tu respiración sufra,
cuando tu corazón se acelere,
cuando tu piel arda,
cuando tus movimientos se acompasen...

Cuando la luna llena salga.





Ángel caído de ojos cobrizos,
enamórame con tu sonrisa ladeada;
y con tu cuerpo lorigoso,
provócame a perder la cordura.

Ángel caído de belleza prohibida,
húndeme en tu eterno calor;
envuélveme en tus cómodas alas,
déjame cincelarte con mis besos.

Exquisito ángel caído,
que me provoca el caos;
ámame.

Ámame así como amabas a tu cielo.




Si tus besos fueran ríos, y mis curvas montes; 
Si tu mirada fuera luz, y mi silueta sombra; 
si tu lengua fuera rayo, y mi saliva agua;
si tu jadeo fuera viento, y mi oído valle; 
si tus manos fueran fuego, y mi cuerpo madera; 
si tus gemidos fueran nubes, y mis uñas lluvia; 
si tus ojos fueran sol, y mi piel hielo... 
No habría paisaje que nos superase




Y como si fuera lacre,
 sellaste sus labios.
Besos que calmaron la marea,
caricias que curaron ríos,
susurros que crearon brisas, 
miradas que hicieron fuego. 
Sintieron la tormenta en un solo beso. 
Amor ceñido y forjado en corazones enamorados. 
Enamorado el caballero,
enamorada la dama.



Gustaríanos que deixásedes aquí os vosos comentarios e, por suposto, convidarvos a que participedes no que queremos que sexa o voso espazo creativo. Animádevos: "a poesía non morde!"

Poesía con Dores Tembrás

Velaquí algúns dos momentos da intervención de Dores Tembrás no  obradoiro poético para 2º ESO que tivo lugar na biblioteca do noso instituto.

Ela deixounos, entre outras moitas cousas, un fermoso poema:

amor
que sostés os meus pulsos coma se foran
cuncas diminutas de cerámica chinesa
 
e non sabes que as cereixas
deixaron de medrar
ata que volvas

Para ela, o noso agasallo: unha poeplanta cos nosos microrrelatos.

Letras Galegas 2015

Eu seméntoa para que se multiplique.

Eu régoa para que non se murche.

Eu sóñoa para que a abale a lúa.

Eu cántoa para que o vento a zoe.

Eu navégoa porque estou a salvo no barco que me leva.

Así celebramos as nosas Letras, sementando palabras, colleitando poemas, versionando un ano máis esa fermosa idea de Mª Xosé Lázare (profesora do IES Castro Alobre) para que a nosa lingua poida durar Mil Primaveiras máis.

• Poeplantas de 2º ESO

• Conferencia de Anxo Angueira para 3º ESO

Anxo Angueira Viturro, nado en Manselle (Dodro) o 13 de xaneiro de 1961, é un filólogo, escritor e estudoso da literatura galega. É o actual presidente da Fundación Rosalía de Castro, que ten a súa sede na Casa Museo de Rosalía, tomando posesión do cargo o día 1 de xuño de 2012
Traballa como profesor no IES do Meixoeiro e na Facultade de Filoloxía da Universidade de Vigo. As súas obras literarias colocárono no primeiro plano da vida literaria do país. Como poeta publicou Val de Ramirás; O valo de Manselle; Libro da vertixe e o máis recente Fóra do Sagrado. Mais Angueira tamén destaca como poderoso narrador. Así o ten demostrado no libro de relatos Bágoas de facer illas ou nas novelas Pensa nao, Iria  ou A Morte de A

Para saber máis sobre A. Angueira 

• Obradoiro de poesía con Dores Tembrás. 2º ESO

Licenciada en Filoloxía Hispánica pola Universidade da Coruña en 2001. Doutorouse en 2008 coa tese Arquitectura de un desencuentro, sobre Alejandra Pizarnik, logo de diferentes estadías investigadoras en Suecia, Madrid e Bos Aires. Dende entón non deixou a investigación sobre a literatura hispanoamericana, centrándose na figura desta poeta, impartindo seminarios e participando en numerosos congresos e revistas especializadas. En 2009 publica o seu primeiro poemario, O pouso do fume. Colaborou en revistas como Serta, Revista das Letras coa serie Esquiagrafías, Dorna co micropoemario OPIVM e Caravansari co micropoemario Silabario. En 2013 obtivo o Premio de poesía Concello de Carral coa obra Cronoloxía da urxencia.

A RAG adica este ano o día das Letras Galegas a Filgueira Valverde